ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
ΙΟΥΝΙΟΣ 1940
Καθαρίστε το δρόμο.
Το άθλιο!
- Είναι σαράβαλο! - Σου είπα να μη σβήσεις τη μηχανή.
Μικρέ μου Τζοκ...
Δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε με τρεις βαλίτσες.
Θα σταματήσουμε ένα αυτοκίνητο. Πολέτ!
Τζοκ... Τζοκ.
Πολέτ!
Τι κάνεις; Θέλεις να σε λιώσουνε;
Άντε, μπες μέσα.
Λες και δεν είμαι αρκετά φορτωμένη...
Πέταξε το κάτω.
Δε βλέπεις ότι είναι πεθαμένο;
- Τι, είναι πεθαμένο; - Μα βέβαια, κοίτα!
Για σπάσε μου το κάρο και θα σου κάψω το φορτηγό!
Αν γυρεύεις καυγά, ο πόλεμος γίνεται κάπου αλλού!
Κράτησε την αναπνοή σου και ξεφύσα!
Ένα άλογο... Τι είναι αυτό το άλογο;
Πράγματι... τι είναι αυτό το άλογο;
Πρόσεχε, Ζωρζ. Είναι άλογο του πολέμου. Μη το αγγίζεις.
- Τον πυροβόλησαν; - Όχι, είναι αυτό το αναθεματισμένο άλογο.
Είπα να μην το αγγίξεις.
Πιο μαλακά, Θεέ μου, με πονάς.
Η Τιτίν ξέφυγε!
- Δεν μπορούσες να τη σταματήσεις; - Όχι.
- Την φοβάσαι; - Δεν την φοβάμαι. Οι αγελάδες δεν είναι κακές.
- Τότε λοιπόν... - Δεν μπόρεσα, έχω το σκυλί μου.
- Τι συμβαίνει με το σκυλί σου; - Πέθανε.
- Από πού είσαι εσύ; - Από εκεί πέρα.
Δεν είσαι από 'δω εσύ.
Όχι, κι εσύ;
Εγώ, ναι... Πού είναι η μητέρα σου;
Πέθανε.
- Και ο πατέρας σου; - Πέθανε.
Ο πατέρας μου δεν πέθανε.
Θα με μαστιγώσει αν δεν φέρω την αγελάδα πίσω.
Έλα. Βοήθησε με να την φέρω πίσω.
Αλλά το σκυλί μου;
Άσε το σκυλί σου... Θα σου δώσω άλλο.
- Κάποιο καλό; - Όχι κακό.
Πού είναι;
Σπίτι.
Θα μου δώσεις εκείνο το σκυλί;
Όχι, είναι των γειτόνων.
- Μπορεί να κολυμπήσει; - Δεν ξέρω. Δεν μιλιόμαστε με τους γείτονες.
Πως τον λένε;
Εμείς τον λέμε Γκουράντ. Έτσι λένε τους γείτονες.
- Και εσείς. Ποιο είναι το όνoμά σας; - Ντολέ.
- Κι εσένα; - Μισέλ. Κι εσένα;
Πολέτ.
Είσαι απ' το Παρίσι;
- Ναι... κι εσύ; - Εγώ, όχι.
Θα με αφήσει ο πατέρας σου να έχω το σκυλί;
Δεν ξέρω.
Τι κάνεις εδώ, ηλίθιο σκυλί;
Θα σε εκπαιδεύσω να γίνεις μαντρόσκυλο.
Τι σου έκανε το σκυλί μου;
Συνέχεια γαβγίζει και έχουμε κάποιον πληγωμένο.
Φροντίζεις τους πληγωμένους έτσι που να πεθάνουν γρηγορότερα.
Είναι φυσιολογικό για σένα να σκοτώνεις τους ανθρώπους.
Ποιός τράβηξε τη γιαγιά σου έξω από το νερό;
Είχε πνιγεί όταν την τράβηξες έξω.
Όχι, πήρα μετάλλιο σώζοντας ζωές.
Δεν σε ρώτησα.
Τέλος πάντων, βαρέθηκα να ακούω για το μετάλλιό σου.
Τι είναι πάλι αυτό τώρα;
Ο πατέρας και η μητέρα της σκοτώθηκαν.
Τι θα μπορούσα να κάνω γι αυτό;
Θα μπορούσαμε να την κρατήσουμε!
Εσύ και ο τραυματισμένος σου αδερφός!
Εντάξει, θα πάει στους Γκουράντ.
Στους Γκουράντ; Θα ήθελαν σίγουρα άλλο ένα μετάλλιο.
Έλα και πες μας γι αυτό.
Αυτό το αναθεματισμένο άλογο!
Μάζεψε τα λεφτά μου.
Ποιός είναι εκεί;
Ήρθα να πω...
Τη μάζεψα απ' το δρόμο.
Εγώ την βρήκα.
Ποιά είναι;
- Είναι καλοντυμένη. - Θέλω υλικό σαν αυτό για το φόρεμά μου.
Οι γονείς της σκοτώθηκαν...
Θα μας πει γι αυτό.
Θα της το δώσω.
Αλήθεια; Θα μας πεις για τον πόλεμο;
- Είδες τις βόμβες; - Από πού είσαι;
- Πως σε λένε; - Πόσων χρονών είσαι;
Δηλαδή δεν έχεις τίποτα να μας πεις;
Διψάς;
Είναι βρώμικο.
Κοίτα το ποτήρι σου. Υπάρχει μια μύγα.
Άντε, πιες.
Δεν διψάς;
Δεν το θέλει.
Θα την τρομάξετε στριμώχνοντάς την έτσι.
Είναι καλύτερα να φέρεστε αδιάφορα.
Μισέλ, είμαι κουρασμένη.
"Η στρατιωτική θέση επιδεινώθηκε σε όλα τα μέτωπα
κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας.
Οι υπουργοί είχαν ολοήμερη συνάντηση. "
Βλέπεις!
"Η αντίσταση των στρατευμάτων μας είναι σθεναρή και αποτελεσματική. "
Κάνε τα Μαθηματικά σου.
"Μια φέτα κρέας που ζυγίζει 2, 5 κιλά κοστίζει 142 φράγκα"
" Ένας συναγερμός στη Μάλτα"
"Πόσο κοστίζει να αγοράσεις μια φέτα που ζυγίζει 150 γραμμάρια;"
- Καλά! - Μην την ξυπνάς.
- Ο γιός των Γκουράντ. - Τι!
Πώς και είναι στην εφημερίδα;
Γιατί όχι! Τον παρασημοφόρησαν.
Παρασημοφόρησαν τον Φράνσις, αυτό πραγματικά πονάει.
Τουλάχιστον κάνει το χρέος του.
Αρκετά... τι είναι αυτό;
Μια κουβέρτα για το παιδί.
Πάρε του Ραιμόντ.
Δεν περισσεύει καμία.
Πάρε τη δική μου.
Είναι το ίδιο κρεβάτι.
Μπορώ να της το δώσω.
Κακόμοιρο παιδί!
Σ' αυτή την ηλικία δεν καταλαβαίνουν!
Δεκαεφτά νεκροί στη γέφυρα.
Δεν μπορούν ούτε να τους θάψουν σωστά.
Βλέπεις. Αν πεθάνεις τώρα δεν θα βρεις ούτε φέρετρο!
Και τι κάνουν τους νεκρούς;
Σκάβουν ένα λάκκο και ωπ... σαν τα σκυλιά.
Μην το λες αυτό.
Κοιμάται.
Το είδες αυτό: "Ένα Γερμανικό αυτοκίνητο κατελήφθη"...
Είσαι καλά;
Ναι... Εεε, δεν ξέρω.
Είναι τόσο καθαρή!
Μυρίζει σαν άρωμα.
Είναι τόσο καθαρή δεν θα προσαρμοστεί ποτέ εδώ.
Γιατί όχι;
Θέλεις να την κρατήσεις, έτσι;
Εντάξει, πήγαινε τώρα κάτω.
Φοβάμαι το σκοτάδι.
Φώναξε "Μισέλ" και έφτασα.
Πιο δυνατά.
Ναι, έτσι.
- Τι θέλει; - Δεν ξέρω. Με φωνάζει.
Πες της να σταματήσει.
- Και τα Μαθηματικά μου; - Κάνε ότι σου είπα.
Δεν θα κάνω τα Μαθηματικά μου.
Δεν βλέπω τίποτα.
Κλείσε τα μάτια σου, μέτρα ως το δέκα και θα δεις.
Πόσα δάχτυλα;
Σου είπα ότι δεν βλέπω τίποτα.
- Δεν μπορείς να μετρήσεις; - Τρία.
Βλέπεις, μπορείς να δεις.
- Γιατί βγάζεις τη γλώσσα σου; - Για να δω αν τη βλέπεις.
Μια ρουκέτα! Έλα να δεις.
Φοβάμαι. Θα κοιμηθώ στο πάτωμα.
Φοβάσαι το σκοτάδι και το φως!
- Είναι ακόμη φωτεινά; - Όχι!
Ψεύτη!
Τέλειωσε. Σε βεβαιώνω.
Δεν θέλω να μείνω εδώ.
Πρέπει... Πού θα πας;
Θέλω να πάω στη μαμά και τον μπαμπά στη γέφυρα.
Δεν είναι εκεί πια.
Γιατί; Πού είναι;
Σε ένα λάκκο.
Σε ένα λάκκο;
Σαν τα σκυλιά;
Είναι στο λάκκο για τη βροχή; Για να μη βρέχονται;
Μάλλον γι αυτό.
Όμως το σκυλί μου... δε θα βρέχεται;
Μπορείς να κοιμηθείς;
Δεν φοβάσαι;
Μπορώ να φύγω;
Μισέλ...
- Τι συμβαίνει; - Δεν την ακούς;
- Τι; - Δεν μπορώ να την ακούω να φωνάζει.
Μην κάνεις σαν τρελός.
Γιατί φωνάζεις;
Φοβάσαι;
Μη φωνάζεις τότε.
Δεν φώναζα.
Βλέπεις, της το είπα. Κοιμάται.
Κοιμάται, αλλά εγώ, όχι.
Αν θέλεις, ούτε κι εγώ θα κοιμηθώ.
Θέλεις να σου διαβάσω την εφημερίδα;
Τι να σου διαβάσω. Ο πόλεμος;
Όχι, όχι τον πόλεμο, την επίκαιρη σειρά.
"Ήταν πολύ νωρίς για να δώσει το σήμα να φύγουν.
"Παρ' όλα αυτά, κάποιοι που ταξίδευαν πάνω σε άλογα"...
Μη μου μιλάς για άλογα...
Εντάξει, θα παραλείψω κάποια:
"Όμως παρ' όλες τις προφυλάξεις
"που είχαν πάρει τριγύρω
"η αγροτική έπαυλη... "
Πολέτ!
- Δεν είσαι έτοιμη ακόμα; - Ντύνομαι.
Βιάσου!
Όχι τόσο δυνατά. Ξέρεις πως υπάρχει ένας άρρωστος!
Τι έχει ο κύριος;
Τον κλώτσησε ένα άλογο.
Τι είναι αυτό;
Ο καλός Κύριος.
Τον έχεις δει ποτέ;
Ναι, αλλά δεν ήξερα ποτέ ποιός ήταν.
Έλα να πιείς το γάλα σου.
Καλημέρα.
Δεν ήξερε τον Κύριο.
Διψάω.
Θα πρέπει να μάθουμε από πού είναι. Από πού είσαι;
Είναι απ' το Παρίσι.
- Κακόμοιρο παιδί. - Θα πρέπει να βαφτιστεί.
Πρέπει να το αναφέρουμε στο Δήμαρχο μήπως και πουν πως την κλέψαμε...
Θα έπρεπε να πάμε στην Αστυνομία.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να τη δηλώσουμε.
Θα πάω στην Αστυνομία.
Πρόσεχε τις αγελάδες.
Θα έρθεις μαζί μου;
Περίμενε, δεν είμαι ακόμη έτοιμη.
Κοίταξε τι αφήνουν στο δρόμο οι παριζιάνοι.
Μη με κάνεις να γελάω, πονάει.
Από εδώ, θα το δεις καλύτερα.
Ωχ, πονάει.
Και ο γιατρός;
Είναι στο Νοσοκομείο λόγω των βομβαρδισμών.
Δεν χρειάζομαι γιατρό, χρειάζομαι εργολάβο κηδειών.
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την παλιά νεκροφόρα, αν την επισκευάσουμε.
Εσένα δε σε ξέρω. Δεν είσαι από εδώ.
Σου 'φαγε τη γλώσσα η γάτα; Πού μένεις;
Στου κ. Ντολέ. Οι γονείς μου πέθαναν.
Φτωχό παιδί. Έκανες τουλάχιστον καμιά προσευχή γι αυτούς;
Δε θέλεις να κάνεις;
Δεν ξέρω πώς;
Θα σου μάθω. Βάλε τα χέρια σου έτσι.
Τώρα επανάλαβε.
"Θεέ μου τοποθέτησέ τους στον Παράδεισο. "
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Κάνε ότι κάνω.
Δεν θέλεις; Ο Μισέλ θα σε μάθει.
Γνωρίζει την Κατήχησή του καλά.
Τι κάνεις;
Δεν είναι δική σου δουλειά.
Σε έψαχνα παντού.
Σκάβεις λάκκο;
Αα, είναι για το σκυλί σου.
Δώσε... είναι πολύ δύσκολο.
Θα φτιάξουμε ένα μικρό νεκροταφείο.
Τι είναι ένα νεκροταφείο;
Είναι το μέρος που βάζουν τους νεκρούς για να είναι μαζί.
Γιατί τους βάζουν μαζί;
Για να μην είναι στενοχωρημένοι.
Αλλά το σκυλί μου θα είναι μόνο του.
Θα του βρω άλλο ένα.
Άλλο σκυλί; Αυτό είναι δύσκολο.
Τι είναι αυτό;
- Αυτός είναι ο Δήμαρχος. - Γιατί;
Είναι το όνομά του, είναι κουκουβάγια.
Είναι άγρια;
Όχι, είναι πάντα κοιμισμένος.
Θα δεις...
Μην τη σκοτώσεις.
Δεν αξίζει, είναι εκατό χρόνων.
Εκατό χρόνων...
Ας τον τοποθετήσει ο Θεός στον Παράδεισο.
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Μην κινείσαι.
Θα σου δώσω ένα άλλο.
Έχω έναν τυφλοπόντικα.
Θα χρειαστούμε περισσότερα.
Υπάρχουν πολλά...
Γάτες.
Σκαντζόχοιροι... σαύρες...
Άλογα... αγελάδες...
Κροταλίες...
- Λιοντάρια... - Τίγρεις...
Άνθρωποι...
Αν θέλεις... και μετά, θα στήσουμε σταυρούς.
Γιατί σταυρούς;
Τι σου έμαθαν οι γονείς σου;
Θα δεις...
Δες, δεν είναι δύσκολο.
Αυτός είναι ένας σταυρός.
Αυτός είναι ο καλός Κύριος...
Ναι...
Περίμενε...
- Το κολιέ σου είναι όμορφο. - Έχει σπάσει.
Αυτό είναι καλύτερο.
Αλλά υπάρχει ένα ωραιότερο πάνω απ' το κρεβάτι του αδερφού σου.
Το βρίσκεις ωραίο;
Θα φτιάξω καλύτερα με ένα σφυρί.
Και θα υπάρχουν παντού.
Κοίτα αυτό.
Ανάθεμα... πρέπει να αρχίσω πάλι. Δεν ξέρεις πως.
Χαίρε Μαρία, κεχαριτωμένη...
Ο Κύριος μετά σου.
Είσαι ευλογημένη ανάμεσα στις γυναίκες,
και ευλογημένος ο Ιησούς ο καρπός σου...
... και η μήτρα...
Προσευχές.
Ο παπάς έχει καλές προσευχές.
Ξέρεις τις προσευχές σου;
Τι είπαμε στη γιαγιά;
- "Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς. " - Στη γιαγιά;
Θα πρέπει να πεις: "Χαίρε Μαρία"
Δεν θέλω να με λένε "Μαρία".
Τι κάνουν εκεί πάνω;
Ο παπάς είπε να ηρεμήσουμε.
Μισέλ, τι είναι η μήτρα;
Εκεί που χτύπησε ο Ζωρζ. Συνέχισε.
... και χτύπημα είναι ο καρπός... της μήτρας, ο Ιησούς.
... ευλογημένος.
Και μετά;
Τέλειωσε. Πες "Αμήν".
Αμήν. Γιατί όλα έχουν το ίδιο τέλος;
Αυτό σημαίνει ότι τελείωσαν. Ξεκίνα.
Αμήν.
Ξεκίνα πάλι.
Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς
αγιασθήτω το όνομά Σου...
Ελθέτω η Βασιλεία Σου. .
Πάρε αυτό.
Θα σε μάθω με ένα σφυρί. Πρέπει να είμαστε ήσυχοι!
Τη μαθαίνω τις προσευχές.
Δεν τις ξέρω.
Αυτές είναι προσευχές;
Τοποθετώντας ένα σταυρό σε ένα άρρω- στο σπίτι! Θέλεις να πεθάνει αυτός;
Δε θέλω να σας βλέπω μαζί.
Τότε μείνε. Θα πας για ύπνο νηστικός.
Τι δεν πάει καλά, Ζωρζ;
Απάντησε στη μητέρα σου.
Τι συμβαίνει;
Έχει αιμόπτυση.
Δεν μπορώ να τον καταλάβω, φτύνει αίμα πάλι.
Τι συμβαίνει με σένα;
Δεν θα φας!
Απάντησε.
Πρώτη φορά βλέπω αιμόπτυση.
- Τα σεντόνια θέλουν πλύσιμο. - Δωσ’ του ένα μαντήλι.
- Είναι καλύτερο αυτό; - Χτύπα τον στην πλάτη.
- Λίγο τσάι. - Η καρδία του.
Με τόσο κόσμο, δεν είπαμε ούτε μια προσευχούλα.
Ο Μισέλ τις ξέρει.
Έχεις δίκιο...
- Είμαι τιμωρία. - Κατέβα!
Δηλαδή δεν είμαι τιμωρία;
Πες τις προσευχές σου.
Γονατιστός.
Πατέρα μας, ευλογημένος είσαι ανάμεσα στις γυναίκες.
Δώσε μας το ψωμί της ημέρας και ας είναι ευλογημένος ο καρπός της μήτρας, ο Ιησούς.
Προσευχήσου για μας τους αμαρ- τωλούς, που θα σε ευγνωμονούμε.
Πατέρα μας, Μητέρα του Θεού, δώσε μας... το ψωμί!
Φτου! Να πάρει...
Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς...
- Χρειάζεται καθαρτικό. - Υπάρχει καστορέλαιο.
Δώσ' του λίγο.
Και να μη βοηθήσει, δεν πονάει.
Δεν μπορείς να ανοίξεις το στόμα σου;
Τα μάτια του είναι σαν της γιαγιάς.
Πρέπει να είμαστε ευγενείς.
Λογικέψου Ζωρζ. Άνοιξε τουλάχιστον τα μάτια σου.
- Τα έχει κλειστά. - Μπορεί να κοιμάται!
Εδώ, πιες το.
Δωσ' του το.
Σφίγγει τα δόντια του.
Μπορεί να πέθανε.
"Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς,
"Ως εν ουρανώ και επί της γης.
"Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον.
"και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών,
"και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν,
"αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. "
"Ας τον τοποθετήσει ο Θεός στον Παράδεισο. "
Νομίζω πως πέθανε. Δες.
Συμφωνώ. Έχει πεθάνει.
Τι λες, μητέρα;
Είναι σίγουρο πως πέθανε.
Πέθανε;
Πέθανε ο αδερφός σου;
Θα του ανοίξεις λάκκο;
Είσαι τρελός; Αδερφός μου είναι.
Καημένε Ζωρζ...
Είδες πόσο ήσυχα έσβησε.
Δεν θα μπορούσε κάποιος να ξέρει, ή να βοηθήσει.
Αν του το είχα δώσει νωρίτερα...
Δεν είναι και σίγουρο πως θα βοηθούσε.
Αχ, απλά το λες...
Φυσικά το λέω.
Δώσε μου μια πρόκα.
Μια μεγάλη.
- Τι κάνεις; - Τίποτε.
Καθόλου άσχημα, πραγματικά καθόλου άσχημα.
Θα κρατηθούν οι σταυροί εκεί ψηλά;
Ναι, θα κρατηθούν. Με χρειάζεσαι άλλο;
Δώσε μόνο μου μια πρόκα.
Όχι έτσι, βρε χαζούλα.
Έχω σταυρούς...
Έχω τρεις...
Γιατί τρεις; Υπάρχει μόνο το σκυλί μου και ο τυφλοπόντικας.
Σωστά.
Όχι, είχες ήδη κάποια.
Σ' αρέσουν τα κοτόπουλα;
Όλοι όρθιοι!
Τι τρέχει;
Λοιπόν!
- Ο γιός των Γκουράντ; - Γιατί; Ο πόλεμος δεν τελείωσε.
Με κοπρόσκυλα σαν κι αυτόν...
Δες και πες μου αν είναι ο Φρανσίς.
Θα πάω να κόψω χόρτο για τα κουνέλια.
Δεν υπάρχουν ποια αρχηγοί. Δεν υπάρ- χουν Άγγλοι. Δεν υπάρχει ποια τίποτα.
Έτσι είπα στον εαυτό μου:
Δεν αξίζει να παλεύεις για πάντα. Αρκετά μ αυτό.
Έτσι έφυγα και νάμαι εδώ.
Πού είναι οι Πρώσοι;
Πιθανόν όχι μακριά.
- Στο ιππικό, είχαμε άλογα. - Τα ημιφορτηγά είναι ταχύτερα.
Το 1918 δεν χρειαζόταν να τρέχουμε.
Αν είχες τα Messerschmidt στο κατόπι σου, θα έπρεπε να τρέχεις.
- Χρειάζεσαι βοήθεια; Με τι ασχολείσαι; - Κόβω χορτάρι.
- Δεν είναι δικό σας. - Ο μπαμπάς μου το ανέθεσε.
Είναι ο Φρανσίς.
Και μετά ρωτούν πώς χάσαμε τον πόλεμο!
Πρόσεχε μην αποσβολωθείς μαζί του.
Εγώ;
Γεια σου.
Πώς είσαι;
Κοιμόσουν;
Κοίταξε...
Είναι ζεστά.
Είσαι ευχαριστημένη;
- Ορκίζεσαι πως δεν τα σκότωσες εσύ; - Όχι.
Ήθελα να τους δώσω να πιουν.
Τα μάτια τους ήταν κλειστά. "Σκέφτηκα: Ίσως να κοιμούνται "
Θα τους αφήσω ένα στεφάνι με λουλούδια.
Τα δόντια τους ήταν σφιγμένα. Έτσι σκέφτηκα: "Ίσως είναι νεκρά. "
Γιατί;
Έτσι έγινε... Ευχαριστήθηκες;
Είσαι δεκανέας;
Ναι, προβιβάστηκα σε μια μάχη.
- Ποιός σου είπε ότι είμαι με τις αγελάδες; - Ο Μισέλ!
Είναι έξυπνο αγόρι.
Πρόσεχε, να το παιδί.
Ποιό είναι αυτό το παιδί;
Είναι η Πολέτ, φίλη του Μισέλ.
Είναι έξυπνος, ο Μισέλ!
Ναι, είναι.
Πέντε... Έξι...
Είναι μακριά. Είναι από τη γέφυρα.
Δεν έχω τη δύναμη. Με ακολουθούν.
Λοιπόν; Δεν έχει άλλες αγάπες;
Είναι εδώ η Πολέτ;
- Θα σου πω. - Φύγετε μακριά, παιδιά!
Έχεις τα κοτόπουλα;
Δες, τι έχω.
Είναι απαίσιοι!
Δεν είσαι ποτέ ευχαριστημένη.
Πρέπει να το πάρουμε μέσα;
Είναι εξ αιτίας του ξύλινου πατώματος.
Δεν είναι πολύ σταθερό.
Αν συνεχίσουμε να τριγυρίζουμε...
Πρέπει.
Τέτοιο πράγμα!
Μα δεν ήταν ανάγκη...
Ήταν το τελευταίο, αλλά έγραφε "ξαδέλφη" επάνω.
- Δεν πειράζει, δεν πειράζει - Ναι, πειράζει.
Για περίμενε.
Δεν φανταζόμουν πως γίνεται πόλεμος εδώ.
Τουλάχιστον θα έχει μια Χριστιανική ταφή.
Και μια Λειτουργία.
- Ζοζέφ, δεν θα πας; - Αμέσως, αμέσως.
Δέκα... έντεκα...
δώδεκα...
δεκατρία... δεκατέσσερα...
Αυτά δεν πάνε χωριστά.
Δεν είναι και πολύ όμορφα.
Τελειώσατε την κουβέντα;
Κοίτα.
Αυτό θα είναι καλό για μια μέλισσα.
Ναι, μα τσιμπάει.
Τσιμπάει, αλλά δεν είναι κακιά.
Η νεκροφόρα χάλασε, όπως και το φορτηγάκι του Φράνσις.
- Μη γελάς. - Γιατί δεν πρέπει;
Αυτό πια...
Απίστευτο;
Μισέλ, έλα 'δω.
Κάνε ότι σου λέει ο πατέρας σου.
Σου είπα να ελέγξεις τους σταυρούς.
- Είναι μια χαρά. - Έχουν πέσει.
Ψάξε μη τους χάσαμε στο δρόμο.
Όχι, δεν τους χάσαμε. Θα τους είχα δει.
Αν δε χάθηκαν, κάποιος τους πήρε.
Ποιός θα έκανε κάτι τέτοιο;
Δεν ξέρω.
Ίσως οι Γκουράντ.
Χτυπάει η καμπάνα, πρέπει να γυρίσουμε για προσευχή.
Ναι, μπορεί νάναι οι Γκουράντ.
Είδε πως δεν υπάρχουν σταυροί. Είπα πως ήταν οι Γκουράντ.
Κοίταξε αυτόν!
Ναι, είναι του παπά.
Είναι όμορφος.
Θα είχα πάει στην κηδεία, αν ήξερα ότι ο γιος σου πέθανε.
Δεν μπορούσες να ξέρεις!
Αλλά δεν είπαν τίποτα.
Όπως πάντα, έχουν προβλήματα...
Ποιός έχει μείνει τώρα;
Ο Ρεϊμόντ είναι άχρηστος.
Υπάρχει η Μπερθ, είναι καλή εργάτρια.
Μια πόρνη.
Εε, να είσαι πιο ευγενής.
Την υπερασπίζεσαι;
Ναι.
Θα έπρεπε να έχεις υπερασπιστεί τη Γαλλία με τα στιβαρά μπράτσα σου.
Δεν μπορώ να παντρευτώ τη Γαλλία.
Μήπως παντρευτείς τη Μπερθ Ντολέ;
Ναι, μπορεί.
Μάλλον θα ήσουν στο ιππικό για να είσαι τόσο μάπας.
Καλά, αν όλα τα άλογα του ιππικού σε κλωτσούσαν,
μπορεί να σου ξελαμπικάριζαν το μυαλό. - Μη μιλάς έτσι στον πατέρα σου!
Ναι, και δεν τελείωσα!
Θα παντρευτώ τη Μπερθ, μ' ακούς;
Έτσι εξηγείται λοιπόν...
Λίγα λόγια για μια οικογένεια, που περνάει δύσκολες στιγμές.
Αυτό κάνει για μια φοράδα.
Εκείνο για περιστέρι.
Για γάτα.
Και μεγάλη μάλιστα.
Κι αυτό για καμηλοπάρδαλη.
Είπα, αυτό είναι δουλειά των Γκουράντ.
Έχεις αποδείξεις;
- Τάχει βάλει μαζί μας. - Λένε πως είμαι λιποτάκτης.
- Γιατί να τα βάλει μαζί σου; - Ζηλεύει.
Αυτός δεν είναι λόγος για να κλέβει τους σταυρούς.
Όταν έφτιαχνα τη νεκροφόρα,
τα βρωμόπαιδα πέρασαν και με κορόιδευαν.
Ο Φράνσις είναι περισσότερο λιποτάκτης απ' ότι εγώ.
Θα τον χτυπήσω άσχημα αν συνεχίσει έτσι.
Γιατί εγώ, σέβομαι τους νεκρούς.
Αλλά αυτοί δεν σέβονται τίποτε.
- Πήρες τους σταυρούς από τη νεκροφόρα; - Ναι, Πάτερ.
Μα γιατί;
- Για δώρο; - Για ποιόν;
Δεν μπορώ να πω.
Λοιπόν, θα τους φέρεις πίσω, και θα κάνεις μετάνοιες.
Δύο φορές, Πάτερ.
Όλες είσαστε ίδιες!
Είχα σοβαρό λόγο.
Σίγουρα, αλλά έβαλες το κάρο μπροστά απ' το άλογο.
Θέλουμε να παντρευτούμε...
Μόνο που δεν τολμάμε να το πούμε στους γονείς μας...
Και λέγαμε μήπως μπορούσες να...
- Να μεσολαβούσα; - Ναι, ακριβώς.
Μισέλ, σε είδα.
Το σταυρό από το Βωμό...
Δεν τελείωσες ακόμη την μετάνοια σου και άρχισες πάλι!
Βγες έξω!
Τι έκανε τώρα;
Δεν σε αφορά. Πήγαινε πάλι μέσα, δεν τελειώσαμε.
Μίλησες με τους Γκουράντ;
Ναι.
Του είπα: "Τώρα κλέβετε σταυρούς από τις νεκροφόρες;"
Είπε: "Τι σταυρούς;"
Έτσι του απάντησα: "Μη λες ψέματα"
Και είπε:
"Μα τους σταυρούς, ορκίζομαι στον τάφο της γυναίκας μου. "
Τόσο τιμάει τον τάφο της γυναίκας του!
Άσε με να τελειώσω... Άκου τι είπα.
Είπα: "Δεν έχεις δικαίωμα να ορκίζεσαι στον τάφο της ".
Δεν είναι τάφος. Είναι ένας λάκκος.
Ορκίσου όσο θες στον τάφο της γυναίκας σου. Αλλά καλλίτερα να τον καθαρίσεις.
Γιατί δεν ήταν στην κηδεία; Αυτό είναι απόδειξη.
- Δεν του το είπε κανείς - Μπορεί και να μη το ήξεραν.
Το ήξεραν ακόμη κι αν δεν είχαν ειδοποιηθεί.
Αρκετά, με την σάλπιγγά του.
Δεν είναι σάλπιγγα, είναι τρομπέτα.
Ότι κι είναι, είναι ακόμα ένας λιποτάκτης.
Χρειαζόμαστε δύο, αφού είναι δύο τάφοι.
Σκυλί... σκουλήκι... γρύλλος...
Αυτό τι είναι;
Μια κατσαρίδα.
Δαγκώνει;
Όχι, αλλά βρωμάει.
Μην την σκοτώσεις.
Όχι εγώ, η βόμβα είναι. Τρελάθηκες;
Μην την σκοτώνεις! Μην την σκοτώνεις!
Πρέπει να πεθάνουν για να τα θάψουμε.
- Δεν σου μιλάω. - Χαζή!
Καλά, μου υποσχέθηκες το σταυρό του παπά.
Δεν είσαι εντάξει.
Δεν το θέλω.
Τι είναι αυτό;
- Ένα χέρι κούκλας. - Δεν το θέλω.
Κάνεις σαν τρελή με το σταυρό...
Ο μπάσταρδος, θα μας μουρλάνει με τα αεροπλάνα.
Εντάξει, παιδιά!
Ύπνο!
- Καληνύχτα, κ. Ντολέ. - Νύχτα, γλύκα.
- Τι κάνεις; - Τέλειωσες με τα φιλιά;
Να σε φιλήσω;
- Δεν είσαι καλή. - Γιατί;
- Τι μου είχες πει για το σταυρό: - Μα δε μου τον έδωσες.
Προσπάθησα, μα μ' έπιασε στα πράσα.
Εδώ, φίλα με εδώ.
Δώσε ένα καλύτερο.
Είπα, πηγαίνετε για ύπνο. Αρκετά με τα φιλιά!
Έρχομαι.
Ξέρω ένα μέρος με σταυρούς.
- Πού: - Στο Κοιμητήριο.
Δεν φοβάσαι;
Γιατί;
Αλλά αν με αρπάξουν οι νεκροί απ' το πόδι;
Δεν θέλω να πάω.
- Να ανέβω; - Θα κατέβω εγώ.
Είναι αστείο, οι νεκροί δεν είναι κακοί.
Τι σημαίνει, "το κάρο μπροστά από το άλογο";
Είναι αυτό που κάνουμε.
Δεν έχω ακούσει να το λένε ποτέ έτσι.
- Θα πάρουμε το καροτσάκι. - Γιατί;
Θα το γεμίσουμε σταυρούς!
Φοβάμαι.
Είναι ρουκέτα. Κλείσε τα μάτια σου.
Δεν βλέπω με κλειστά μάτια.
Τι κάνετε;
- Κι εσύ; - Είναι δική σου δουλειά;
Παίρνω το καροτσάκι.
Βλέπω...
- Βλέπεις, τι; - Τίποτα...
- Καροτσάκι τέτοια ώρα! - Πάμε να φέρουμε σαλιγκάρια.
- Δεν φοβάσαι; - Όχι, εσύ;
Όχι, να τραγουδήσω;
Αν θες.
Ξάπλωσε κάτω.
Δεν μπορούν να μας δουν. Έλα γρήγορα.
Χάσαμε ένα σταυρό.
Δεν πειράζει. Έχουμε αρκετούς.
Του άρεσαν οι μαργαρίτες.
Θα φτιάξουμε ωραίο κήπο πάνω στον τάφο του.
Είναι η πρώτη λειτουργία χωρίς αυτόν.
Βγάλτο.
Δεν θέλω να πάω στο νεκροταφείο.
- Πάρε αυτό. - Κι αυτό.
- Πήγαινε μάζεψε λίγα λουλούδια. - Γιατί;
Βιάσου, μάζεψε λίγα λουλούδια.
Δεν είναι οι μοναδικοί που υποφέρουν.
Θεέ μου!
Αυτός είναι ο σταυρός του Ζωρζ.
Σίγουρα αυτός είναι. Υπάρχει η τιμή ακόμα πίσω του.
Παράξενο.
Δεν ήρθε εδώ μόνος του.
- Να! Είναι ξεκάθαρο. - Γιατί;
- Αυτό είναι η απόδειξη. - Ποια απόδειξη;
Έχει δίκιο, είναι απόδειξη.
Δεν πάω.
Ωχ, οι Γκουάρντ.
Είναι λάκκος, μου είπε...
Θα γίνει πιο όμορφος απ' το δικό τους.
Ο σταυρός χάθηκε.
Μια τρύπα μόνο. Δεν υπάρχει πια.
Θεέ μου!
Πρόσεχε!
Μπάσταρδε!
Βρικόλακα!
Βρομιάρη!
- Είσαστε σε φόρμα και οι δύο! - Χτυπήσατε;
Κι εσύ;
Απάντησέ μου.
Ζοζέφ, πρόσεχε, είναι κακός.
Δεν είναι μέρος για τσακωμούς, εδώ.
Πού πάλεψες εσύ, λιποτάκτη;
Εσύ είσαι λιποτάκτης.
Απορρίφθηκα για λόγους υγείας.
Αρκετά.
Δεν ντρέπεστε, οικογενειάρχες άνθρωποι!
- Έκλεψε το σταυρό του Ζωρζ! - Δεν ληστεύω νεκρούς.
Ποιός το έκανε τότε;.
Δεν είναι αυτός.
Ξέρω ποιός κλέβει τους σταυρούς.
Προσπάθησε να κλέψει και το σταυρό του Βωμού.
Μισέλ, έλα εδώ!
Περίμενέ με!
Συμμορίτη.
Αν δεν είναι στο σπίτι, είναι γιατί σε φοβάται.
- Σωστά! - Μην τον πειράξεις.
Δεν μπορώ. Δεν ξέρω πού είναι.
Πονάει;
Τι θα έκανε με δεκατέσσερις σταυρούς;
Δεν καταλαβαίνω.
- Πήγαινε για ύπνο. - Άσε με να τελειώσω.
- Τι είναι; - Δεν ξέρω, αλλά είναι όμορφο.
Δεκατέσσερις...
Δεκατέσσερις, τους μέτρησα με τον παπά.
Και χωρίς να υπολογίσεις του Ζωρζ;
Των Γκαλουσέτ: ένας.
Των Μπρεντιγιόν: δύο. Της χήρας Εντρά: τρεις.
- Των Γκουράντ! - Σκάσε!
Πόσο θα στοιχίσει;
Είναι απλό: Του Ζωρζ είχε 250 φράγκα.
250 επί 14...
14 φορές το...
Δεν ήξερες ποτέ να μετράς! Περίμενε να τον βρω.
Γιατί δεν θες;
Πες μου...
Αφού ξέρεις.
- Πες μου. - Δεν ξέρω.
Ναι, ξέρεις. Η μύτη σου μεγαλώνει.
- Γιατί: - Μεγαλώνει όταν λες ψέματα.
Καταλαβαίνεις τι έκανε ο Μισέλ;
Έκλεψε το σταυρό του αδερφού του! Είναι ωραίο αυτό;
Δεν σου ζήτησα να κλάψεις. Ρώτησα πού είναι.
Γιατί να τους πάρει; Δεν είναι παιχνίδια.
Όχι, δεν είναι παιχνίδια.
Μην κρατάς τη μύτη σου.
Ο κ. Ντολέ θα στις βρέξει.
Μέχρι ο κωλός σου να μελανιάσει.
Αρκεί μόνο να μου πεις...
και θα πάω να τους φέρω και τε- λειώσαμε. Δεν είναι έτσι καλύτερα;
Βλέπεις. Πού είναι;
Δεν ξέρω.
Τότε γιατί πήρατε το καροτσάκι από τον αχυρώνα;
Θα το πω στον κ. Ντολέ.
Τι θα του πεις;
Ώστε εδώ είσαι!
Κι εγώ, θα του πω.
- Τι θα του πεις; - Με ποιόν ήσουνα στον αχυρώνα.
- Ψεύτη! - Εσύ είσαι!
- Θα τον φωνάξω. - Άντε λοιπόν!
Μην κάνεις τον έξυπνο.
Είπα, στο κρεβάτι!
Έχω κλειδώσει. Αν έρθει απόψε,
άσ' τον να μπει και φώναξέ με.
Δεν είπε τίποτα;
Καληνύχτα, άγγελε.
Το φως δεν φτάνει για να διαβάζεις.
Δεν βλέπω για να γδυθώ.
Τι έχεις να δείξεις;
Καληνύχτα, κ. Ρεϊμόντ.
Θα πω καληνύχτα όταν επιστρέψετε τους σταυρούς.
- Έρχεσαι; - Πού;
- Στο Κοιμητήριο. - Όχι τώρα, είναι σκοτεινά.
Έτσι κι αλλιώς κλείδωσε τα πάντα. Θα πάμε αύριο.
- Είναι ωραίο; - Θα δεις μόνη σου!
Όλοι οι σταυροί και τα ονόματα!
Πες μου.
Πρόσθεσα και μερικές πέτρες.
Όλα τα ζώα, και λουλούδια επίσης.
Σπασμένα πιάτα... σαλιγκάρια...
Πάω για ύπνο στον αχυρώνα.
Είσαι εδώ;
Καλημέρα.
- Πάμε! - Πού;
- Στο Κοιμητήριο. - Πεινάω.
- Δεν μ' αρέσουν τα μήλα. - Δεν έχω τίποτα άλλο.
- Προτιμώ καφέ με γάλα. - Μα είσαι απαιτητική.
Οι Γκουράντ μας έκαναν μήνυση!
Το βρίσκεις αστείο; Θα πληρώσεις για τους σταυρούς;
- Κι αυτό το παλιόπαιδο δεν γύρισε! - Δεν είναι μακριά.
- Δεν μπορείς να πεις; - Δεν ρώτησες.
Μισέλ...
- Φτου, η Αστυνομία! - Τι θα μας κάνουν;
Ορκίσου ότι δε θα πεις τίποτα.
Όχι, πες, "ορκίζομαι".
Ορκίζομαι.
Ορκίζομαι κι εγώ. Φιλάω σταυρό.
Μπράβο! Η Αστυνομία είναι εδώ.
Πες μου πού είναι οι σταυροί.
Πες μου, μικρό πεισματάρικο γουρούνι.
Θα μου πες μου πού είναι οι σταυροί.
Δεν πρόκειται.
Προτιμάς να πας φυλακή;
Ναι.
Δεκατέσσερις σταυρούς. Για το Θεό.
Τι έκανες με τους σταυρούς;
Δεκατέσσερις σταυρούς...
Δεκατέσσερις χιλιάδες κλωτσιές στον κωλό!
- Ασ' τον! - Δεν βλέπεις ότι έχω δουλειά;
Δεν ήρθαν γι αυτό! Ήρθαν για την Πολέτ.
Ναι. Ήρθαν να την πάρουν.
- Δεν θέλω να την πάρουν! - Δε σε ρωτήσαμε.
Δεν θα την πειράξουν. Θα την πάνε σε κά- ποιο Ορφανοτροφείο με άλλα κοριτσάκια.
Δεν θέλω να πάω.
- Δεν θέλει να πάει. - Δεν μπορούμε να την κρατήσουμε.
Εσύ είσαι που κάνεις κουμάντο, ε;
Μην φοβάστε, είναι ευγενικοί.
Αν πω πού είναι, θα την κρατήσετε;
Δεν έχει να κάνει μ' αυτό.
Τότε δεν θα τους πάρετε πίσω ποτέ, ποτέ!
- Θα το δούμε. - Δεν θα τους πάρετε μ'αυτόν τον τρόπο.
Αν μείνει, θα επιστρέψουμε τους σταυρούς και θα ζητήσουμε συγγνώμη απ' όλους.
Και θα πάει στο Κατηχητικό και θα βοηθάει στο νοικοκυριό.
Και θα σε παντρευτεί...
- Πες μου πού είναι; - Υποσχέσου μου.
Εντάξει, πες μου.
Πες μου πού είναι.
- Πες του, Μισέλ. - Είναι στο μύλο.
Στο μύλο;
Γιατί στο μύλο;
Έλα μαζί μου.
Εδώ είναι, το κακόμοιρο πλάσμα.
Γεια σου, κοριτσάκι μου. Πως σε λένε;
- Πως τη λένε; - Την λέμε απλά Πολέτ.
Οι γονείς σου σκοτώθηκαν στους βομβαρδισμούς;
- Όχι. - Τι;
- Έτσι μας είπε. - "Όχι";
Σκέψου, παιδί μου!
Μην φοβάσαι, θα θυμηθεί.
Μήπως προσποιείτο, τότε;
Δεν έχουμε ούτε το όνομά της.
Το όνομά σου είναι Πολέτ τι;
- Πολέτ τι; - Ντολέ.
Λέει ότι ονομάζεται Ντολέ τώρα.
Θέλω το όνομα του Μισέλ.
Έτσι είναι τα παιδιά.
- Χρειαζόμαστε τα χαρτιά της. - Παρ' όλα αυτά θα την πάρετε;
Στον Ερυθρό Σταυρό.
Θα πάς μια βόλτα μ' αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους.
Με μάλιστα με αυτοκίνητο!
Υπόγραψε εδώ, κ. Ντολέ.
Δεν μπορείς το δικαίωμα. Το υποσχέθηκες.
Δεν υποσχέθηκα, εντάξει; Βούλωσ' το.
Ψεύτη!
Λες τέτοια λόγια στον πατέρα σου;
Είπε πως θα την κρατούσαμε αν του έλεγα πού είναι οι σταυροί.
Εσύ σταμάτα.
Δεν θα τους πάρεις ποτέ τώρα!
- Ποιους σταυρούς; - Τους σταυρούς.
Κράτα το για εκατό χρόνια.
Μην το χάσεις τώρα.
Σου έχει πει το όνομά της;
Θα δεις Πολέτ...
Θα δεις, θα σου αρέσει.
Με μικρά κοριτσάκια σαν κι εσένα!
Με πολλές στενοχώριες, αλλά πολύ ευτυχισμένα όλα μαζί.
Τώρα μείνε εδώ. Να είσαι φρόνιμη.
Μισέλ!
Μαμά!